Er zal iemand komen

Atelier Oerol (2012)

Een man en een vrouw zoeken de eenzaamheid op om samen alleen te kunnen zijn. Eenmaal in hun pas gekochte huis op een afgelegen plek aan zee, blijkt ‘samen alleen’ moeilijker dan gedacht en begint een gevecht tegen de angst voor verandering, de angst voor de ander die zal komen.

In de liefde lijkt het wel alsof we de tijd op stop willen zetten en dit ogenblik, dit mooie moment waarop we elkaar in de ogen kijken en elkaar lief hebben, een eeuwigheid zouden willen laten duren. Het ideaal van de liefde als een eeuwigdurend, niet veranderbaar moment, – een stilstand, een foto. Maar waar zoek je beschutting als de tijd verder tikt en de wind blijft waaien?

Ilmer rozendaal heeft een grote fascinatie voor het werk van de Noorse schrijver Jon Fosse, wiens stukken de afgelopen decennia een grote opmars hebben gemaakt in Europa en daarbuiten.
Rozendaal: Het beleven van zijn stukken is als een meditatie, als een stilstand van de tijd waarin je je heel diep van binnen iets realiseert, iets van een tragische schoonheid: dat het leven dìt moment is, dìt moment dat we hier en nu ervaren. En dat dat het enige is wat we hebben. Dat is leven.

HIJ
We kunnen samen zijn
Nu zullen we eindelijk
samen kunnen zijn
Alleen met elkaar
Er zullen geen anderen zijn hier
Alleen jij en ik

Tekst Jon Fosse
Vertaling Karst Woudstra
Regie Ilmer Rozendaal
Spel Aafke Buringh en Reinier Bulder
Muziekontwerp Frank Wienk
Zang en tekst Joram Tornij
Vormgeving Sofie Doeland
Dramaturgie Hubertus Mayr

Er zal iemand komen is tot stand gekomen met steun van TAKT Dommelhof.